Archive for June, 2008

Quatre Mains

Regelmatig komt er één van de cursisten die de opleiding fasciatherapie volgen, enkele patiënten mee behandelen in de praktijk. Hoewel dat voor ons een belasting is, moedigen we dit vanuit het docententeam aan. Het samen kunnen toepassen van de technieken op een patiënt, helpt de studenten vooruit: ze krijgen een beter inzicht over hoe de methode concreet toegepast wordt in de praktijk (dit is eigenlijk ook het doel van deze blog) en je kan de studenten goed individueel bijsturen. Je zou kunnen stellen dat het een privéles is.
Gisteren kreeg ik het bezoek van Marijke, een gemotiveerde therapeute die net het eerste jaar van de opleiding achter de rug heeft. Door professionele omstandigheden kon ze tijdens het vorige seminarie (cervicale wervelkolom en inleiding op de craniale fasciatherapie) de eerste twee dagen niet aanwezig zijn. Die eerste twee dagen zijn cruciaal in de opbouw van een seminarie: er wordt een specifieke perceptie ontwikkeld, nodig voor het echte therapeutische werk van de derde en de vierde dag. Om haar te helpen gezien de leerstof toch beter te integreren, stelde ik haar voor een patiënt met schouder-nek-thoraxpijn samen te behandelen. (Read the article)

Kwart Triatlon Brugge

De voorbije jaren kwam ik steeds minder toe aan sporten. Dat kon je niet enkel zien (mijn contouren vervaagden, niet enkel subjectief), maar ik voelde vooral ook zelf dat mijn conditie achteruit ging. Daarenboven was het frustrerend dat, als ik dan toch eens tijd uittrok om te sporten, ik steeds presteerde onder het niveau dat ik zou kunnen halen.
Gezien ik in Lissabon op dit ogenblik tussen 2 projecten in zit (en dus wat meer tijd zou moeten hebben), heb ik mezelf een doel gesteld : de marathon van New York uitlopen op 2 november.

Van vrienden van de surfclub in Zeebrugge had ik veel positiefs gehoord van de kwart triatlon van Brugge. Het leek me dan ook een leuke afwisseling en een goede training in aanloop naar New York. In een ver verleden heb ik nog competitie gezwommen, af en toe rijd ik op de mountainbike en ik heb toch al wat looptraining achter de rug, dus ik ging er van uit dat het we zou lukken. (Read the article)

Folder van de fasciatherapeuten

Gisterenavond hebben we de teksten voor de nieuwe folder van de fasciatherapeuten afgewerkt.
De vorige folder was bijna uitgeput en daarenboven aan vervanging toe. Zo een folder heeft maar een beperkte houdbaarheidsdatum. Niet enkel omdat de methode voortdurend evolueert en het dus belangrijk is om up-to-date informatie te verschaffen aan de patiënt en artsen, vooral omdat een nieuwe uitgave nieuwsgierigheid van de patiënten opwekt en zo een dynamiek teweegbrengt die onze methode vooruit drijft.
Teksten voor een folder schrijven is geen sinecure. Enerzijds is het doelpubliek heterogeen: het is de bedoeling dat de folder in de handen terechtkomt zowel van patiënten van allerlei aard, als van artsen. Anderzijds is de fasciatherapie complex, wat het niet eenvoudig maakt om ze met enkele zinnen en in begrijpbare woorden uit te leggen en is onze methode ook uitgebreid en moeten er keuzes gemaakt worden over wat wel en wat niet wordt opgenomen in de folder. (Read the article)

Seminarie 2007.5 : Een introductie op de craniale fasciatherapie

Fascia-opleiding : Seminarie 2007.5:

De afgelopen week heb ik het vijfde seminarie geleid in de opleiding fasciatherapie. Het centrale thema was de cervicale wervelkolom en een introductie op het craniale werk. Daarnaast zijn er natuurlijk zoveel andere thema’s die tijdens zo een seminarie aan bod komen.
Ik heb de gewoonte het tempo tijdens mijn seminaries heel hoog te houden. De cursisten zijn allen kinesitherapeuten die hun drukke praktijk gedurende drie en een halve dag achterlaten om zich te komen bijscholen. Daarenboven betalen ze er ruim voor. Ik voel me dus verantwoordelijk om hen zo veel mogelijk mee te geven op een zo kort mogelijke tijd. Door de stof goed te structureren en duidelijke protocols te maken van de praktijk hoop ik dat de cursisten veel nieuwe inzichten krijgen en nieuwe vaardigheden leren en vooral dat ze het concreet kunnen toepassen in hun kabinet.
Gelukkig kon ik rekenen op verschillende assistentes om me te helpen. Normaal is er altijd 1 assistent per seminarie, ditmaal waren ze met 4! Dat komt de kwaliteit van een seminarie ten goede, ik krijg voortdurend feedback en kan zo ‘in real time’ mijn pedagogie aanpassen aan de cursisten. De leerlingen van hun kant hebben ook altijd iemand om op terug te vallen als ze iets niet goed begrijpen.
Craniaal werken is nieuw voor de meeste kinesitherapeuten. In de basisopleiding ‘kinesitherapie’ wordt enkel het locomotorische lichaam bestudeerd. In het seminarie is dan ook veel tijd gegaan naar het voorbereiden van de therapeuten op het craniale werk : een schedel benader je veel subtieler dan een lichaam. Veel van het voorbereidend werk was gericht op de kwalitatieve aspecten van de handgrepen van de therapeuten (kwaliteit van glijden, relatie tussen objectieve verplaatsing en subjectief gevoel van amplitudo etc…). (Read the article)

Goed Gevoel

Vandaag kreeg ik telefoon van een kinesitherapeut, wiens kabinet op een dikke 15 km van Wemmel gevestigd is. Hij had mijn telefoonnummer gevonden op de website van de fasciatherapeuten.
Hij vertelde me het verhaal van een patiënt die na een osteotomie zijn knie niet meer volledig kan strekken. Na de behandeling kan de therapeut de knie passief wel volledig strekken, maar van zodra de patiënt zijn knie weer zelf geplooid heeft, is er opnieuw een extensiebeperking van een dikke 10 graden. Hij vroeg me of we met de fasciatherapie zijn patiënt verder zouden kunnen helpen.
Ik verwees hem door naar Paul Sercu, de hoofddocent van het ECF. Niet dat ik die knie niet zelf zou kunnen behandelen, maar ik weet dat Paul zeer goede resultaten haalt bij het behandelen van perifere gewrichten. En uit respect voor de vraag van die collega-kinesitherapeut, vond ik dat we ‘onze beste wapens’ moesten inzetten.
Toen ik de telefoon neerlegde, hield ik een goed gevoel aan ons gesprek over. Het was duidelijk een man die het beste voor heeft met zijn patiënt, die het welzijn van zijn patiënt centraal stelt en daarbij verder wil gaan dan zijn eigen belang, dan zijn eigen kennen en kunnen, kortom een kinesitherapeut die wil bijleren. Een man die, zonder het te beseffen, echt al de attitude van een fasciatherapeut heeft…