Ervaringen van een kinestherapeut

In een eerste contact met ouders, wanneer deze mij consulteren met een hulpvraag voor hun kind, ga ik steevast eerst in op de specifieke positie die de methode Hendrickx inneemt bij het begeleiden van kinderen. Dit standpunt bepaalt de invalshoek, de richting van waaruit je kijkt naar het probleem van het kind en bijgevolg ook je interventie, die daarop aansluit. 

Om deze positie duidelijk te maken, beroep ik mij op het artikel “Over goede en minder goede leerbegeleiding…” dat Prof. Hendrickx geschreven heeft in “Tetraheder”, het tijdschrift van de “Vereniging ter bevordering van de Kritische Ontwikkelingsbegeleiding, methode Hendrickx”. In dit artikel maakte hij het onderscheid tussen taakgerichte, functiegerichte en systeemgerichte interventies. 

Tijdens die oudergesprekken, karikaturiseer ik graag, opdat, door het contrast, de specificiteit van elk aanpak duidelijk zou worden. Vergeef me dus dat ik wat kort door de bocht ga. Ondanks de karikatuur, probeer ik toch geen waardeoordeel uit te spreken over andere manieren van aanpakken. Het is aan de ouders om uit te maken welke aanpak op dat ogenblik het best aansluit bij de noden van hun kind. (Read the article)

Comments(0)

Vanmorgen kreeg ik een mevrouw uit Frankrijk aan de telefoon die meer informatie wenste over de kritische ontwikkelingsbegeleiding. Op dit ogenblik is er echter zeer weinig informatie, in andere talen dan het Nederlands, op papier voorhanden. Rond het Brusselse werken wel enkele tweetalige therapeuten en ten tijde van het Sint-Gerardusinstituut heeft Prof. Hendrickx systematisch enkele Duitse therapeuten opgeleid, maar ondanks dat zijn er (bijna) geen teksten vertaald.

Met deze blog probeer ik die leemte voor een stukje op te vullen (alle beetjes helpen).

In het Engelstalig en Franstalig deel van deze website vind je de vertaalde teksten van de folder. In het Nederlands is de folder wel uitgegeven, zoals je op de foto’s kan zien. Door op de foto’s te klikken, vergroot je ze. Wil je de Nederlandstalige tekst in zijn geheel, dan vind je die hier.

Ik vind de tekst van deze folder zeer geslaagd, hij geeft in eenvoudige en begrijpbare woorden de basisstellingen van de kritische ontwikkelingsbegeleiding methode Hendrickx weer. Eén daarvan is “Het kind heeft altijd gelijk”. In een volgend bericht zal ik hier verder op ingaan.

Comments(2)

Gisteren kwam mijn aanstaande schoonzoon Julien voor een laatste maal ‘oefenen’.

Julien en Michelle zijn dikke vriendjes in de kribbe. Ze hebben echt mekaars ritme overgenomen: als de ene weent, begint de andere ook te wenen; als de ene gaat slapen, wil de andere ook zo snel mogelijk zijn bed in; de ene honger, de andere honger enz… Een echt koppeltje.

Toen we Michelle in de kribbe aanmeldden en de verantwoordelijke van de kribbe hoorde dat ik veel met baby’s werk, was ze zeer geïnteresseerd. Ik temperde haar enthousiasme onmiddellijk door te zeggen dat het zeker niet de bedoeling is dat ze kindjes zou doorverwijzen, gezien de praktijk uit haar voegen barst. (Read the article)

Comments(2)

Na enkele blogs op een rij over de Fasciatherapie, werd het tijd om iets te schrijven over de “Kritische Ontwikkelingsbegeleiding volgens Hendrickx”.

In deze eerste blog had ik veel kunnen schrijven over Prof. Hendrickx zelf, over de methode Hendrickx, over de structuur van de opleiding, maar ik verkies het woord aan Prof. Hendrickx zelf te laten. Zo kunnen jullie kennis maken met wat een belangrijk personage zal worden van deze blog. Ik beschouw Prof. Hendrickx, net als Prof. Dr. Bois, als mijn ‘geestelijk vader’. Beiden hebben ze me op professioneel (en deels op menselijk vlak) gevormd tot wie ik nu ben, tot wat ik nu weet, wat ik nu kan.

In verdere posts zal ik wel ingaan op theoretische en praktische aspecten van de methode, alsook specifiek op het behandelen van baby’tjes.

De opnames zijn gemaakt tijdens de probleemanalyse van mijn dochtertje Michelle. Ze was toen net 4 maanden oud. Ann en ik hechtten veel belang aan dit onderzoek. Niet dat er een probleem was/is met Michelle, maar bij het begeleiden van baby’s streven we naar ‘optimale ontwikkeling’. Zelfs al is er geen (zichtbaar) probleem met de baby, is het toch belangrijk om na te gaan in welke mate het lichaam van de baby al (axiaal) gestructureerd is en hoe (en in welke mate) het zijn lichaam in gebruik genomen heeft.

(Read the article)

Comments(1)