Ervaringen van een kinestherapeut

Bij het starten van deze blog had ik mezelf voorgenomen om bijna uitsluitend “professionele” berichten te posten ; niet te veel mijn eigen mening uitdrukken, niet te veel reageren op de actualiteit, niet verwijzen naar andere sites die op hun beurt verwijzen naar andere sites, die dan ook weer … ; gewoon inhoudelijk sterke artikels maken…

Vandaag ga ik er een uitzondering op maken. Ik kreeg dit filmpje onlangs doorgestuurd via een vriend. Omdat het me erg heeft geraakt, heb ik, na rijp beraad, beslist het toch te delen via deze blog.

Het verhaal van Team Hoyt heeft raakpunten met mijn leefwereld en heeft me daardoor, abtsractie makend van de “Hollywood-vormgeving” aangegrepen. (Read the article)

Comments(1)

In de vorige 2 berichten, toonde ik aan de hand van filmpjes een mogelijke sensoriële revalidatie bij een sporter. De basisbeweging speelde hierbij een belangrijke rol.

Een basisbeweging is, zoals de naam het aangeeft, een onderdeel, één van de bouwstenen, van elke functionele beweging. Concreet maakt een tennisser in elke ’slag’ gebruik van de intentionele beweging naar voren bij het naar de bal toe bewegen en het verplaatsen van het gewicht ‘tegen’ de bal tijdens de slag. Het is dus belangrijk om deze basisbeweging in te bedden in de sportspecifieke beweging.

Om de link te leggen naar de sportspecifieke beweging is samenwerking met de trainer noodzakelijk. Hij kent als geen ander het bewegingspatroon waar naartoe moet gewerkt worden. De fasciatherapeut van zijn kant, kent als geen ander de fysiologie van de beweging en het lichaam van de sporter die hij begeleidt. Hij zorgt er voor dat de beweging zo economisch, fysiologisch mogelijk wordt uitgevoerd, met de juiste coördinatie tussen al de segmenten van het lichaam, met de juiste tonus, ontspanning, vloeiendheid… Zo wordt de belasting verdeeld over een maximaal aantal segmenten en worden overbelasting en kwetsuren op termijn voorkomen.

In het geval van Joseph (tennis) kende ik nog voldoende techniek van het benenspel om hem te begeleiden (hoewel, bedankt voor de tips, Joseph!).  

(Read the article)

Comments(0)

Twee weekjes rust… Tijdens de vakantie probeer ik me toch af en toe nuttig bezig te houden. De harde schijven van mijn computers puilen uit en hebben dringend een grote schoonmaak nodig.

Het hele jaar door stapel ik de informatie op in mijn computer. Bij elke nieuwe probleemanalyse in het kabinet, neem ik een reeks foto’s van de toewending van het kind. Daarnaast onderzoek ik in het revalidatiecentrum in principe elke week een kind. Om sneller en meer accuraat een verslag te kunnen schrijven voor de teamvergadering, film ik die probleemanalyses. Tenslotte film ik nog al de lessen die Prof. Hendrickx zelf geeft. Na enkele jaren beeldmateriaal verzamelen, bevat mijn ‘archief’ een schat aan informatie. Het is uit dit archief dat ik veel zal putten voor deze blog.

Vandaag botste ik bij het overlopen van oude beelden op deze foto’s. Ik herinner me dat deze beelden de aanzet geweest zijn om systematisch foto’s te nemen bij een probleemanalyse. Voor mij zijn die beelden heel belangrijk geworden voor het objectiveren van de resultaten van ons werk. 

De eerste beelden zijn gemaakt in juli 2005. De mama van deze jongen werd naar ons doorgestuurd door de school, omdat haar zoon schrijfmotorische problemen had.

   (Read the article)

Comments(0)

In een vorig bericht stelde ik jullie Joseph en zijn enkelletsel voor en toonde ik jullie beelden van de eerste sessie in stand, waarin we voornamelijk met de basisbeweging voor/achter werkten. De beelden van deze blog maakte ik tijdens de volgende sessie, een kleine week later.

Ik had Joseph gevraagd om tussendoor thuis te oefenen. We hebben die oefeningen als opwarming, voordat we nieuwe aanvatten, samen nog eens doorlopen.  

Als je ziet binnen welke korte termijn (2 minuten) en in welke mate de stabiliteit vergroot bij het uitvoeren van deze oefeningen, pleit ik er voor om dit type van oefeningen op te nemen in de opwarming van de atleet. Niet enkel de spieren en de hartslagfrequentie dienen mijns inziens opgewarmd worden, ook het opwarmen van het bewegingsgevoel zou een substantieel deel moeten worden van de opwarming. (Read the article)

Comments(0)

Vanochtend hebben we de allerlaatste aanpassingen doorgevoerd aan de nieuwe folder van de Fasciatherapie. Morgen vertrekt hij naar de drukker. Binnen 10 dagen, op het zomerseminarie, zal de folder voor het eerst te koop aangeboden worden. (Read the article)

Comments(0)

Ik werk graag met sporters in het algemeen, met tennissers in het bijzonder. Ik heb in het stenen tijdperk zelf nog veel tennis gespeeld en heb veel van de rug-, schouder-, elleboog-, pols-, bekken-, knie- en enkelletsels zelf aan den lijve ondervonden. Ik weet ook hoe en waar heel het lichaam pijn doet na een zware wedstrijd.

Ik ben dan ook altijd blij als er een tennisser in de praktijk komt. In een niet zo ver verleden was ik als kinesitherapeut verbonden aan het Belgische Fedcup-team. Een periode waar ik met veel plezier op terugkijk…

Joseph is een tennis-topper in wording. Net voor zijn blessure speelde hij in de top 25 van Europa (in zijn leeftijdscategorie). In de laatste voetbalwedstrijd van het seizoen werd hij in de voorlaatste minuut getackeld langs achteren, met een fractuur van het onderbeen (tibia) als gevolg. Gezien de groeischijf geraakt was, moest hij geopereerd worden. Nadien volgden 5 weken gips en krukken…

(Read the article)

Comments(1)

Vanochtend zijn we (Ruben, Caroline en ik) met patiënten op probleemanalyse geweest bij Prof. Hendrickx in ‘De Wilg’ te Hasselt.

Ik kan niet genoeg nadruk leggen op het belang van een goede probleemanalyse en probleemsynthese voor de hele begeleiding van een kind : het zou het vertrekpunt moeten zijn van elke interventie. Een goede probleemanalyse kijkt binnen in het ‘systeem’ van de persoon, in de grondpatronen van de manier van zijn. Ze vertrekt altijd in eerste instantie van wat de persoon kan, van wat de sterke punten, de bekwaamheden zijn. Daarnaast kijkt ze eveneens naar waar, hoe en waarom het systeem vastloopt, naar de zwakke punten, naar de compensaties die het systeem inbouwt om toch maar wat er van het systeem verlangd wordt, gedaan te krijgen.

De probleemanalyse stelt ons in staat alles wat het kind doet, echt te begrijpen en om voorspellingen te doen over wat het kind al dan niet zal kunnen doen (als ik dit vraag, zal je in hoge mate van waarschijnlijkheid dat kunnen vaststellen). Het spreekt vanzelf dat de probleemanalyse en –synthese steeds geactualiseerd moet worden in functie van de actuele ‘status’ van het systeem.

(Read the article)

Comments(0)