Sensoriële revalidatie bij de (top)sporter
Ik werk graag met sporters in het algemeen, met tennissers in het bijzonder. Ik heb in het stenen tijdperk zelf
nog veel tennis gespeeld en heb veel van de rug-, schouder-, elleboog-, pols-, bekken-, knie- en enkelletsels zelf aan den lijve ondervonden. Ik weet ook hoe en waar heel het lichaam pijn doet na een zware wedstrijd.
Ik ben dan ook altijd blij als er een tennisser in de praktijk komt. In een niet zo ver verleden was ik als kinesitherapeut verbonden aan het Belgische Fedcup-team. Een periode waar ik met veel plezier op terugkijk…
Joseph is een tennis-topper in wording. Net voor zijn blessure speelde hij in de top 25 van Europa (in zijn leeftijdscategorie). In de laatste voetbalwedstrijd van het seizoen werd hij in de voorlaatste minuut getackeld langs achteren, met een fractuur van het onderbeen (tibia) als gevolg. Gezien de groeischijf geraakt was, moest hij geopereerd worden. Nadien volgden 5 weken gips en krukken…
Onmiddellijk nadat hij uit het gips is gekomen, zijn we aan de slag gegaan met sensori-liquide drainage, het stimuleren van de microcirculatie en sensoriële biomechanica/mobilisaties. In deze blog (en de volgende 2) wil ik echter ingaan op de sensoriële reëducatie in stand, en dit om 2 redenen. In de eerste plaats omdat ik de indruk heb dat veel aspirant-fasciatherapeuten zich te veel beperken tot de manuele therapie. Nochtans is de sensoriële reëducatie een krachtig en noodzakelijk instrument in het revalidatieproces. Ten tweede omdat de sensoriële reëducatie wezenlijk verschilt van de ‘klassieke’ reëducatie. Dit onderscheid zal in de loop van de 3 berichten wel duidelijk worden.
Deze beelden zijn gemaakt de dag nadat de interne fixatie werd verwijderd. Joseph’s onderbeen zag er toen zo uit. Bij het behandelen van sporters is er steeds tijdsdruk om zo snel mogelijk weer op het terrein te staan, dus was er geen tijd om te wachten tot de draadjes eruit zouden zijn…
Voor het tonen van de filmpjes wil ik nog benadrukken dat deze beelden niet moeten beschouwd worden als representatie van “de” sensoriële reëducatie : het is een illustratie van een mogelijke oefensessie, een sessie die ontstaan is op dat moment, in de ontmoeting tussen die patiënt en die therapeut. Gewoon copy-pasten naar andere situaties staat niet garant voor succes!
Tijdens deze eerste sessie in stand hebben we gewerkt met een basisbeweging voor/achter, in een uitvalstand voorwaarts. In lessituaties beginnen we, om pedagogische redenen, vaak met een latero-laterale basisbeweging. In dit geval koos ik er specifiek voor om vanaf deze uitgangssituatie te vertrekken, omdat dit eenvoudiger is (alles beweegt in dezelfde richting, de belasting op de voet kan systematisch verhoogd worden, enz…). Dit was de allereerste uitvoering :
Met een beetje hulp en oefening gaat de kwaliteit van Joseph’s beweging er zienderogen op vooruit.
Ik geef hem concrete tools waardoor hij zelf tot een juiste coördinatie kan komen. Hoewel de sleutel tot deze ‘coördinatie’ in de romp ligt (en meer bepaald in het ‘monobloc’ en de ‘intentie’ ter hoogte van de romp), heeft ze wel een optimale verhouding tussen het spierwerk van agonisten en antagonisten ter hoogte van het onderbeen en de voet tot gevolg. Het belang van de romp voor de stabiliteit op de voet wordt nog duidelijker in de 2 volgende filmpjes.
Een tenniswedstrijd spelen vraagt meer van de enkel/voet dan enkel stappen en lopen. De belasting bij het afduwen op de voet (impuls van de beweging), het opvangen van snelheid (absorberen), om snel van richting te kunnen veranderen, stelt hoge eisen aan de stabiliteit van het hele systeem. Het volgende filmpje toont een oefening om snelheid te absorberen en stabiliteit te vinden op 1 been.
Voilà, tot hier beelden van de eerste sessie. Deze hele sessie in stand duurde in totaal ‘maar’ 13 minuten en gaf Joseph voldoende materiaal mee om thuis verder te oefenen. Efficiëntie is één van mijn stokpaardjes wanneer ik lesgeef: wanneer de therapeut zijn instrumenten perfect beheerst, kan hij goede resultaten behalen op weinig tijd (hoog rendement).
In de volgende blog krijgen jullie beelden van de 2e oefensessie, waar we met de latero-laterale basisbeweging gewerkt hebben.






Beste Philippe,
proficiat met dit zeer geslaagde initiatief.Ik kijk al uit naar de volgende blog.
Groetjes, Johan.