Sensoriële revalidatie bij de (top)sporter, deel 3
In de vorige 2 berichten, toonde ik aan de hand van filmpjes een mogelijke sensoriële revalidatie bij een sporter. De basisbeweging speelde hierbij een belangrijke rol.
Een basisbeweging is, zoals de naam het aangeeft, een onderdeel, één van de bouwstenen, van elke functionele beweging. Concreet maakt een tennisser in elke ’slag’ gebruik van de intentionele beweging naar voren bij het naar de bal toe bewegen en het verplaatsen van het gewicht ‘tegen’ de bal tijdens de slag. Het is dus belangrijk om deze basisbeweging in te bedden in de sportspecifieke beweging.
Om de link te leggen naar de sportspecifieke beweging is samenwerking met de trainer noodzakelijk. Hij kent als geen ander het bewegingspatroon waar naartoe moet gewerkt worden. De fasciatherapeut van zijn kant, kent als geen ander de fysiologie van de beweging en het lichaam van de sporter die hij begeleidt. Hij zorgt er voor dat de beweging zo economisch, fysiologisch mogelijk wordt uitgevoerd, met de juiste coördinatie tussen al de segmenten van het lichaam, met de juiste tonus, ontspanning, vloeiendheid… Zo wordt de belasting verdeeld over een maximaal aantal segmenten en worden overbelasting en kwetsuren op termijn voorkomen.
In het geval van Joseph (tennis) kende ik nog voldoende techniek van het benenspel om hem te begeleiden (hoewel, bedankt voor de tips, Joseph!).
De dag na deze sessie had Joseph afspraak bij de chirurg, die groen licht gaf om terug te tennissen. Intussen heeft Joseph, drie weken na deze laatste sessie en ondanks weinig voorbereiding en matchritme, al goed gepresteerd op een internationaal tornooi. Joseph, thx voor de fijne samenwerking!
In tegenstelling tot het analytisch verstevigen van de ene spiergroep en het rekken van een andere, worden bij de sensoriële reëducatie agonisten en antagonisten samen aangesproken in een pré-functionele beweging, nadien in de sportspecifieke (functionele) beweging. Dit heeft onder meer als groot voordeel dat wat het lichaam leert, onmiddellijk wordt opgenomen in het lichaamsschema, en bijgevolg ook onmiddellijk kan toegepast worden in andere situaties. Bij de sensoriële reëducatie is dus de juiste planning van de beweging van het globale lichaam van primordiaal belang. Ze richt zich minder naar de uitvoerders van de beweging (spieren).
