Ervaringen van een kinestherapeut

Afgelopen zaterdag ben ik de les van Prof. Hendrickx in Leuven gaan bijwonen. Het thema was “Probleemanalyse: het kind heeft altijd gelijk”.

Oorspronkelijk was ik niet aangeduid als ‘assistent’ voor deze les, doch wilde ik ze absoluut bijwonen omdat het een zeer belangrijke, zelfs cruciale, les is voor wie de methode goed wil leren toepassen. (Over het belang van de probleemanalyse schreef ik reeds in dit bericht) Daarnaast is het ook een ‘nieuw’ lesthema: het was de eerste maal dat de probleemanalyse als apart onderwerp op het lesagenda stond. Hoewel ik Prof. Hendrickx in het verleden al verschillende malen over dit thema heb horen spreken en hoewel ik al (heel) veel probleemanalyses in de Wilg heb bijgewoond, was ik toch benieuwd naar nieuwe inzichten om een beter begrip van de materie te krijgen. Daarnaast wou ik eveneens leren van de manier waarop Prof. Hendrickx het aanpakt om de complexe materie over te brengen naar de cursisten. (Read the article)

Comments(0)

Aan het begin van het schooljaar wordt er in de pers elk jaar opnieuw aandacht besteed aan school-gerelateerde onderwerpen.  Vaak vliegen de grote koppen ons rond de oren.  Zo blokletterden alle grote kranten  op 5 september nog dat 1 kind op 3 leermoeilijkheden zou hebben. Gisteren was er dan in het VRT-journaal van 19 uur een reportage te zien over meer/hoogbegaafde kinderen. De reportage leerde de kijker dat deze groep van kinderen onvoldoende uitdaging vindt in het gewone klasgebeuren en ze toonde een voorbeeld van een ‘Kangoeroe-klas’, waar wekelijks enkele meer/hoogbegaafde kinderen samengebracht worden om ‘op niveau’ te kunnen werken.

Ik hou mijn hart vast telkens er op de televisie over meer/hoogbegaafdheid bericht wordt. Het thema wordt bijna steeds te éénzijdig belicht. Ook gisteren werd er weer een romantisch beeld opgehangen van het meer/hoogbegaafde kind : enkel het succesvolle meer/hoogbegafde kind komt in beeld, het kind dat (uitzonderlijk) goed functionneert, dat sterk in het leven staat, dat greep heeft op de uitdagingen die het leven hem/haar biedt. (Read the article)

Comments(0)

Deze hadden jullie nog te goed.

Het laatste weekend van augustus ging er een seminarie voor het grote publiek door in Drongen. Het thema was ditmaal: “Draag zorg voor jezelf en functioneer efficiënter”.

Eigenlijk zijn we er enkele jaren geleden mee begonnen op vraag van de studenten Fasciatherapie.  In 2002 organiseerde het ECF een eerste ‘zomeruniversiteit’, dat doorging in Houffalize, in de Belgische Ardennen.  Het was een stage van 6 dagen onder leiding van Danis Bois, waar verschillende universiteitsprofessoren uitgenodigd werden om hun onderzoek voor te stellen. Voorafgaand aan die ‘zomeruniversiteit, ging er een 3-daagse ontmoeting door met Danis Bois rond het thema ‘Stress’, een seminarie dat openstond voor iedereen, voor het grote publiek. Veel van fasciatherapeuten hadden toen hun familie of geïnteresseerde patiënten meegebracht om nader kennis te maken met de methode en haar grondlegger. Dit seminarie was een groot succes (wat niet te verwonderen is, want Danis boeit zijn toehoorders steeds).  Na het seminarie spoorden onze studenten ons aan om dit initiatief verder te zetten. Sindsdien organiseert het ECF 2 maal per jaar een seminarie dat openstaat voor iedereen.

Elke keer opnieuw is het een heel heterogene groep:  patiënten van allerlei aard, enkele therapeuten in opleiding, familieleden van therapeuten, mensen die eens komen kijken voordat ze de opleiding zouden aanvatten…  Iedereen komt met zijn eigen verwachtingen. (Read the article)

Comments(0)

In de opleiding ‘Kritische Ontwikkelingsbegeleiding, methode Hendrickx’ kreeg ik de praktijkles van de ‘projectieruimte’ toegewezen. Ik denk dat Prof. Hendrickx mij niet toevallig dit thema gegeven heeft, het zit me als gegoten. Het is een oefengebied dat ik veel toepas in de praktijk en waar ik, vertrekkend van een systematiek, mijn creativiteit kan op botvieren. Met een beetje kennis van die systematiek (de procedures zou je kunnen zeggen) kan je zo veel meer in je begeleiding leggen. Dit inzicht is 1 van de belangrijkste principes die ik wil doorgeven.

Drie jaren geleden gaf Prof. Hendrickx nog zo goed als alle practica zelf. Sindsdien hebben we met de groep een systeem van duolessen uitgewerkt, waarbij ‘de assistent’ de les geeft  en Prof. Hendrickx daar waar nodig tussenkomt om bij te sturen, om dingen te benadrukken of te herformuleren. Nadien staan we er dan alleen voor. Binnenkort mag ik dit lesthema bij de nieuwe lichting ‘Kritische Ontwikkelingsbegeleiders’ opnieuw naar voor brengen. (Read the article)

Comments(0)

Aan het begin van het nieuwe schooljaar organiseert het Revalidatiecentrum voor kinderen met leer- en

gedragsmoeilijkheden, waar ik tewerkgesteld ben (in Molenbeek, hartje Brussel), een studiedag voor de therapeuten.

Doel is enerzijds om, van binnenuit, de therapeuten zelf aan het woord te laten over hun werk en onderzoek en van mekaar te leren, anderzijds om eens goed door te kunnen discussiëren over thema’s, waar tijdens het schooljaar spijtig genoeg weinig tijd voor is.

Het therapeutisch team (+/- 30 personen) bestaat heel wat logopedisten, enkele ergotherapeuten, sociaal assistenten, pedagogen, psychologen, een zeer ervaren neuropsychologe en wordt geleid door Dr. Naulaerts, neuropsychiater en medisch directeur, en Jorn Jehaes, directeur. (Read the article)

Comments(0)