Les probleemanalyse : “Het kind heeft altijd gelijk”.
Afgelopen zaterdag ben ik de les van Prof. Hendrickx in Leuven gaan bijwonen. Het thema was “Probleemanalyse: het kind heeft altijd gelijk”.
Oorspronkelijk was ik niet aangeduid als ‘assistent’ voor deze les, doch wilde ik ze absoluut bijwonen omdat het een zeer belangrijke, zelfs cruciale, les is voor wie de methode goed wil leren toepassen. (Over het belang van de probleemanalyse schreef ik reeds in dit bericht) Daarnaast is het ook een ‘nieuw’ lesthema: het was de eerste maal dat de probleemanalyse als apart onderwerp op het lesagenda stond. Hoewel ik Prof. Hendrickx in het verleden al verschillende malen over dit thema heb horen spreken en hoewel ik al (heel) veel probleemanalyses in de Wilg heb bijgewoond, was ik toch benieuwd naar nieuwe inzichten om een beter begrip van de materie te krijgen. Daarnaast wou ik eveneens leren van de manier waarop Prof. Hendrickx het aanpakt om de complexe materie over te brengen naar de cursisten.
Wat ik niet begrijp is dat er zo weinig reeds opgeleide therapeuten aanwezig zijn op zo een lesdag. Elke therapeut (we zijn met een kleine 200) kan gelijk welke les van de basisopleiding opnieuw volgen. Wanneer je dan de kans hebt om deze ‘nieuwe’ ‘sleutelles’ bij te wonen en er getroosten zich maar 3 therapeuten (Jeroen, Hilde en ik) zich de moeite om te komen luisteren, heb ik daar mijn bedenkingen bij (“Je kan niet leren wat je al denkt te kennen”). Ik begrijp dit echt niet goed, zeker niet omdat, gezien er voorlopig geen andere bijscholingen op maandagavond meer geprogrammeerd zijn, we maar enkele gelegenheden per jaar meer hebben om Prof. Hendrickx aan het werk te zien en te horen. En gezien zijn respectabele leeftijd, denk ik niet dat hij nog tien jaren zal doorwerken aan hetzelfde tempo.
Gelukkig stemt Prof. Hendrickx er mee in dat we elke les filmen. Zelf baseer ik me steeds op de video’s bij lesvoorbereidingen, om ‘het gedachtengoed’ zo zuiver mogelijk door te geven. Ik vind het belangrijk in mijn lessen het onderscheid te kunnen maken tussen de theorie en de praktijk van de Kritische Ontwikkelingsbegeleiding ‘an sich’ en mijn persoonlijke interpretatie of invulling ervan.
In de voormiddag besteedde Prof. Hendrickx veel tijd aan de basisprincipes van de probleemanalyse. Over “het kind heeft altijd gelijk” en “de geverifieerde interpretatie” zal ik het in een volgend bericht hebben. In de namiddag ging hij dieper in op de concrete invulling van de probleemanalyse. Om de probleemanalyse en -synthese helemaal uit te spitten zouden meerdere lesdagen nodig zijn. Zelf zou ik in die lessen graag meer beeldmateriaal zien, exemplarische video’s bekijken en samen analyseren. Maar dat allemaal organiseren zal tijd vragen…
Zo, het was weer een leerrijke dag. Dank daarvoor. Naast het lesgebeuren was het ook weer teruggaan in de tijd. 18 jaren na onze ‘tijd in Leuven’ zaten Jeroen en ik weer broederlijk naast mekaar op de lesbanken (in dit geval de kinetafels) in hetzelfde leslokaal als vroeger. We worden oud…
