Over het belang van kruipen bestaat veel controverse.
Spijtig genoeg hoor ik regelmatig van andere therapeuten en van sommige ouders dat hun kinderarts, wanneer de baby naar hem/haar wordt doorverwezen omdat het kind niet tot kruipen komt, dit belang minimaliseert. Het klassieke antwoord is dan “Kijk naar mij, ik heb ook niet gekropen en toch ben ik dokter geworden”, of “Mijn kinderen hebben ook niet gekropen en kunnen toch stappen, lezen, rekenen en zijn gelukkig, so what?”. Natuurlijk mag je het gegeven niet omdraaien: het is niet omdat je niet hebt gekropen dat je per definitie leer-, concentratie-, of gedragsmoeilijkheden zal ontwikkelen. Alleen stellen we vast dat een heel hoog percentage van de kinderen die met deze problemen op latere leeftijd bij ons terechtkomen, niet heeft gekropen.
Gelukkig heb ik hier in de omstreken een goed contact met 2 pediaters. Ik vermoed dat ze bij aanvang doorstuurden onder het motto van “Baat het niet dan schaadt het niet”, maar na enkele goede resultaten met baby’s verwijzen ze nu met vertrouwen door. (Read the article)