Ervaringen van een kinestherapeut

Het academiejaar is weer begonnen. Na een deugddoende vakantie heb ik vorige week mijn eerste seminarie fasciatherapie van het nieuwe jaar geleid. Het was het 11de seminarie voor de opleidingsgroep die in 2006 startte. 

In de eerste 10 seminaries hebben we de behandeling van het locomotorische systeem (ledematen en wervelkolom), het craniale systeem en het viscerale systeem bestudeerd. Na een evaluatieseminarie vatten we nu een nieuwe tak binnen de Fasciatherapie aan: de pulsologie. De studie en het behandelen van het neurovasculaire systeem is een belangrijk aspect van de Fasciatherapie. 1 van de “Sage sayings” van Dr. Still, de grondlegger van de osteopathie, die Danis Bois het meest heeft beïnvloed is: ” Zeg mij waar de boeldvoorziening verstoord is en ik zeg U waar de ziekte (pathologie) begint…” (vrij vertaald).

In 1985 publiceerde Danis Bois zijn eerste boek reeds met als titel: “Fascia, sang et rythme”. (Kan diegene aan wie ik mijn collector’s item heb uitgeleend dit dringend terug bezorgen aub?), maar nadien verhuisde de behandeling van de pulsologie  meer naar de achtergrond, omdat Danis gedurende die periode andere concepten uitwerkte. In 2003-2004 heeft hij in samenwerking met andere wetenschappers doorgedreven onderzoek verricht naar de effecten van de Fasciatherapie op het bloedvatenstelsel, wat resulteerde in een nieuw boek van Nadine Quéré: de pulsologie. Vorig jaar heeft Nadine trouwens haar onderzoek mogen voorstellen op de Harvard Universiteit en eerstdaags zal haar eerste wetenschappelijk artikel gepubliceerd worden (ik hou U op de hoogte).  

Tijdens dit eerste seminarie kwam voornamelijk de drainage aan bod. Drainage is niet enkel belangrijk bij algemene vormen van oedeem (bvb een dikke arm na een borstamputatie), maar ook bij elke vorm van lokale zwelling na trauma (van een dikke enkel na een verzwikking tot een zeer gelokaliseerde zwelling bij een discus hernia). Bij de sporter is drainage eveneens belangrijk om het melkzuur na de inspanning zo snel mogelijk af te drijven.

Lymfedrainage is een krachtig instrument dat vele kinesitherapeutes(n) toepassen. In tegenstelling tot deze klassieke vormen van drainage wordt bij de sensori-liquide drainage niet enkel het lymfe teruggepompt naar het veneuse systeem, maar wordt de pomp zelf, die zorgt voor de natuurlijke terugvloei, geactiveerd. Dit zorgt er voor dat naast een onmiddellijke impact op de zwelling, het resultaat langer in de tijd behouden blijft. 

Het subjectieve karakter (dat wat de therapeut (en patiënt) beleeft tijdens de acte) van de drainage kan je moeilijk in beeld brengen, maar hier toch een klein filmpje van de sensori-liquide drainage ter hoogte van de elleboog.

Van zodra de gelegenheid zich voordoet in het kabinet, zal ik een blog posten over de praktische toepassing van de drainage bij een patiënt. Ik hoop dat dat meer duidelijkheid zal brengen.

Op verschillende momenten tijdens het seminarie heb ik weer ingezien waarom ik dit werk doe. 3,5 dagen voor een groep staan is moordend voor ons als lesgever (gelukkig kon ik rekenen op de deskundige hulp van Brigitte en Anne), maar als ik dan zie hoe de leerlingen bijleren, hoe ze zich ontplooien, en hoe dankbaar ze daar voor zijn, dan geeft dat veel energie en een goed gevoel.     

Ik vond het zelf 1 van de betere seminaries die ik al geleid heb. Uit de groep kwamen zeer interessante vragen, die me verplichtten om de zaak te bekijken op een manier zoals ik ze voorheen nooit had bekeken. Zo leer je als lesgever zelf ook veel bij. Danis Bois heeft ons opgeleid om ‘datgene wat je zelf nog niet kent’ te onderrichten en ons niet te beperken tot dat wat we al kennen. Als je zelf bijleert tijdens de les die je geeft, verveel je je niet en boei je je publiek. Dank aan de leerlingen (en Brigitte en Anne) om me zo ver te drijven en om me veel bij te leren.

Hierbij nog enkele beelden:

20 zaterdagen per jaar les geven, weegt op je gezinsleven. Gelukkig kwam Michelle zaterdagmiddag met papa eten!

Brigitte stelde haar eindwerk over ‘Fasciatherapie en borstkanker’ voor. Helemaal in het thema van dit seminarie, want sensori-liquide drainage speelt een belangrijke rol bij de behandeling na een mammectomie. Daarnaast hebben we voor het eerst met de studenten gesproken over hun persoonlijke eindwerk en daarvoor is het eindwerk van Brigitte een exemplarisch voorbeeld: goed gedocumenteerd, praktisch nuttig, goed geschreven vanuit een jarenlange ervaring bij de problematiek… Nu is het aan de studenten om een onderwerp te vinden dat aansluit bij hun interesses en toepassingsgebied.

In de groep zijn 3 vrouwen zwanger. Dat wordt een baby-boom binnenkort. Op een later tijdstip zal ik wel eens schrijven over behandeling van de baby in de buik van de mama en de behandeling van de aanstaande mama zelf. Het bioritme tijdens de praktijksessies, zorgde voor een toestand van een zeer diepe, regenererende rust, voor mama en baby. Het monitoren van de baby tijdens de behandeling zou een mooi onderzoeksproject zijn voor een eindverhandeling. (Voilà, weer iemand die al een thema gevonden heeft).

Een zelfportret

Tijdens het seminarie hebben we enkele sessies gecodifieerde beweging ingelast om de perceptie van de therapeuten te oefenen. Dat maakt deze aanpak uniek: er wordt voortdurend geoefend op de perceptie van de therapeuten, om de effecten die ze bij de patiënt veroorzaken te leren waarnemen. Zo moet de therapeut leren voelen wanneer een weerstand in een spier of gewrichtskapsel lost, wanneer een bloedvat ontspant en ‘open’ gaat (vasodilatatie). De therapeut moet leren voelen wat hij doet om dan te doen wat hij voelt!

Het hoeft niet altijd serieus te zijn. Vicky, 1 van de leerlingen, vierde haar 30e verjaardag en daar hebben we eens goed op getoast. Een mooie afsluiter van ons seminarie!