Ervaringen van een kinestherapeut

Toen we enkele maanden geleden met Michelle op bezoek gingen bij Prof. Hendrickx, legde hij in zijn probleemanalyse al nadruk op het belang van het pre-operatief  oefenen met haar voetje. Deze beelden werden ongeveer 6 maanden voor de operatie gemaakt. 

Ik gebruikte reeds eerder stukken van dit onderzoek in deze post. In het filmpje lokt Prof. Hendrickx het grijpreflex van de voet uit. Zoals eerder beschreven is het belangrijk dat in aanleg aanwezige reflexen (neuromotoriek), op de meest optimale manier in gebruik genomen worden, eigen gemaakt worden (sensomotoriek). Dit ‘sensomotoriseren’ gebeurt door het reflex regelmatig en zuiver uit te lokken, waardoor de toegang ertoe gemakkelijk gevonden wordt. Nadien kan het uitgelokte bewegingspatroon ook in een doelgerichte handeling (psychomotoriek) ingeschreven worden.

Het grijpreflex bereidt zowel de structuur (vorm) als de functie van de voet voor op zijn latere werk: contact maken,oprichten en het lichaam opgericht houden(staan) en stappen. De voeten zijn namelijk niet zo maar een lichaamsdeel als de andere, ze zijn, samen met het aangezicht (de ogen) en de handen, een essentieel ‘contactorgaan’: we staan met onze voeten al dan niet stevig op de grond (letterlijk en figuurlijk). Onze contactorganen zorgen er voor dat we als persoon ‘in de wereld zijn’ (“être au monde, Merleau-Ponty), in contact staan met de wereld waarin we leven. Bij heel wat kinderen met ‘contactproblemen’ kunnen we vaststellen dat de voeten geen echte ‘contactvoeten’ zijn, maar daarover in één van de volgende posts meer.

Het heeft niet veel voeten in de aarde gehad om het grijpreflex voor en na haar operatie op systematische wijze uit te lokken bij Michelle. Bijna onmiddellijk nadat ze bevrijd werd uit haar gips, heeft ze zich rechtgetrokken aan alles wat ze op haar weg tegenkwam. Nu op weg naar de eerste stapjes…

Met oprechte dank aan Prof. Hendrickx voor de toestemming voor het gebruik van het filmpje.