Ervaringen van een kinestherapeut

Over negatieve controle en antigedrag…

Deze blog is op verzoek geschreven. C., een meisje dat ik gedurende meer dan een jaar begeleidde in de praktijk, is deze zomer verhuisd naar Zwitserland. Daar waar het in België elk jaar zeer moeilijk was om een geschikte, aangepaste school te vinden voor haar, is ze in Zwitserland terecht gekomen in een school waar ze per 2 leerlingen een begeleider hebben, ideaal om haar mogelijkheden verder te ontwikkelen! Volgens haar begeleiders  van de nieuwe school heeft C. zich goed aangepast aan haar nieuwe omgeving. Ze leert bij, alleen vindt de juf haar soms ‘koppig’: “Ze heeft mogelijkheden, alleen is het echt spijtig dat haar ontwikkeling geremd wordt door haar gebrek aan medewerking.”

C.’s mama vroeg me een blog te schrijven om uit te leggen dat er meer aan de hand is dan ‘koppig zijn’ of ‘niet willen meewerken’, dat het geen kwestie van ‘niet willen’, maar van ‘niet kunnen’ is. Het liefst zou ik, minstens een dag, opleiding geven over dit thema in C.’s nieuwe centrum, om haar leerkracht te helpen haar beter te begrijpen, om te tonen hoe je de fuik van negatieve controle kan ontwijken. Laat deze blog misschien een eerste stap zijn…

Om ‘koppige, eigenzinnige ’kinderen optimaal te kunnen begeleiden is het volgens mij zeer belangrijk om het fenomeen van ‘negatieve controle en antigedrag’ te kennen. Pas dan kan het gedrag van het kind van binnenuit begrepen worden  en kan het kind ‘zijn gelijk krijgen’.

Om meer te weten te komen over negatieve controle en antigedrag, druk op lees meer…

(Read the article)

Comments(2)

Afgelopen zaterdag ging, zoals eerder hier aangekondigd, het tweede symposium van “De toepassing van de fasciatherapie in de praktijk” door.

Ik nam vorig jaar dit initiatief omdat we (fasciatherapie) steeds meer vervreemden van onze basis, de kinesitherapeuten. Mocht je toen aan de gemiddelde kinesitherapeut in Vlaanderen vragen waar ‘Fasciatherapie’ voor staat, zouden weinigen er kunnen op antwoorden. Meer nog, een groot deel van hen zou moeten toegeven er nog nooit van gehoord te hebben. 

Dit jaar heeft heel de bestuursgroep van de Belgische Fasciatherapeuten Methode Danis Bois (BFmdb) zich achter het project gezet, wat resulteerde in een betere organisatie, (veel) meer aanwezigen, betere voordrachten die op mekaar afgestemd waren…

We waren dan ook zeer opgetogen met meer dan 200 deelnemers aan het symposium, allen arts, kinesitherapeut, student in de kinesitherapie of osteopaat. De zaal was eerder krap voor deze grote groep, maar met een beetje aanpassingsvermogen van de aanwezigen, lukte het toch om zowel de voordrachten als de twee workshops in goede banen te leiden.

Een symposium is niet hetzelfde als een wetenschappelijk congres. Het heeft niet als doel wetenschappelijke onderzoeken en resultaten te communiceren, wel therapeuten, vanuit hun ervaring uit de praktijk te laten getuigen.

(Read the article)

Comments(1)