Ervaringen van een kinestherapeut

Na de vorige succesvolle editie van het symposium, met meer dan 200 deelnemers, staat nu de derde editie op stapel. (de foto’s vergroten door er op te klikken)

Het concept is een wel veranderd. Daar waar de vorige 2 edities het echt een ’symposium’ was, waar therapeuten hun ervaringen deelden met collega’s, zal deze editie meer wetenschappelijk zijn. Uit de evaluatieformulieren van de vorige edities, bleek er een vraag te zijn naar wetenschappelijke informatie. Het gaat dus niet over de toepassing van de fasciatherapie bij deze of gene aandoening, wel over evoluties in de wetenschap die mogelijk een impact hebben op de kinesitherapie. Welke implicaties hebben ontdekkingen uit de neurowetenschappen, de biopsychologie en de anatomofysiologie op ons beroep als kinesitherapeut? En hoe speelt de fasciatherapie hier op in?

Het zal ook de eerste maal een internationaal symposium zijn, met voordrachten in 3 talen (vertaald) en met sprekers van buiten de methode. We groeien…

Ik kijk er in elk geval naar uit, het zal ongetwijfeld een zeer leerrijke dag worden. Ik hoop dat we opnieuw veel kinesitherapie en mensen uit het domein van de gezondheid kunnen mobiliseren.

Je kan hier de folder en hier de affiche downloaden.

Comments(0)

Sedert een dikke anderhalve maand ben ik gestart met een doctoraatsopleiding aan de Universidade Fernando Pessoa in Porto (de lessen gaan door in Parijs).

Na mijn voorbereidend onderzoek (master na master in de psychopedagogie) over het lichaam van het autistische kind,  heb ik beslist om van onderzoeksterrein te veranderen.

De stap van autisme naar topsport kan groot lijken (voor sommigen niet  ), laat me dus even argumenteren: het is niet dat het verhaal van het lichaam autistische kind uitverteld is, dat het me niet meer boeit, dat ik niet meer met autistische kinderen werk. Neen, integendeel, maar mij de volgende jaren nog meer verdiepen en me nog specifieker op deze problematiek toeleggen, zag ik niet zitten.

Ik was dan ook zeer verheugd dat  Danis Bois, verantwoordelijke van het departement, me, in een gesprek over mijn praktisch werk in de praktijk, het onderzoeksterrein van de topsporter voortelde (en uitkoos boven de leerproblemen bij het kind, behandeling van de zwangere vrouw/baby, het autistische kind, behandelen van chronische pijnpatiënten). Het nieuws dat ik dit jaar weer het Belgische Fedcupteam mag begeleiden, kon dus niet gepaster komen. 

Me toeleggen op het domein van de begeleiding van de sporter voelt als ‘thuiskomen’: van kindsbeen af speelt ‘sport’ een belangrijke rol in mijn leven, zelf sportend (hoewel het de laatste tijd meer op sportelen  lijkt ), supporterend langs de zijlijn of behandelend van (top)sporters in de praktijk. Aan motivatie om dit project tot een goed einde te brengen zal het me dus niet ontbreken.

Sinds die tijd ben ik dus druk bezig met literatuur te zoeken, door te nemen om mijn onderzoek vorm te geven en ben ik mijn contacten binnen de universitaire wereld in Begië en binnen de sportwereld aan het opwarmen.

In de volgende maanden (jaren) zal ik hier op mijn blog verslag uitbrengen van de evolutie van mijn onderzoek.

Wordt vervolgd…

Comments(0)