Fasciatherapie en topsport: doctoraatsonderzoek
Sedert een dikke anderhalve maand ben ik gestart met een doctoraatsopleiding aan de Universidade Fernando Pessoa in Porto (de lessen gaan door in Parijs).
Na mijn voorbereidend onderzoek (master na master in de psychopedagogie) over het lichaam van het autistische kind, heb ik beslist om van onderzoeksterrein te veranderen.
De stap van autisme naar topsport kan groot lijken (voor sommigen niet 
), laat me dus even argumenteren: het is niet dat het verhaal van het lichaam autistische kind uitverteld is, dat het me niet meer boeit, dat ik niet meer met autistische kinderen werk. Neen, integendeel, maar mij de volgende jaren nog meer verdiepen en me nog specifieker op deze problematiek toeleggen, zag ik niet zitten.
Ik was dan ook zeer verheugd dat Danis Bois, verantwoordelijke van het departement, me, in een gesprek over mijn praktisch werk in de praktijk, het onderzoeksterrein van de topsporter voortelde (en uitkoos boven de leerproblemen bij het kind, behandeling van de zwangere vrouw/baby, het autistische kind, behandelen van chronische pijnpatiënten). Het nieuws dat ik dit jaar weer het Belgische Fedcupteam mag begeleiden, kon dus niet gepaster komen. 
Me toeleggen op het domein van de begeleiding van de sporter voelt als ‘thuiskomen’: van kindsbeen af speelt ‘sport’ een belangrijke rol in mijn leven, zelf sportend (hoewel het de laatste tijd meer op sportelen lijkt ), supporterend langs de zijlijn of behandelend van (top)sporters in de praktijk. Aan motivatie om dit project tot een goed einde te brengen zal het me dus niet ontbreken.
Sinds die tijd ben ik dus druk bezig met literatuur te zoeken, door te nemen om mijn onderzoek vorm te geven en ben ik mijn contacten binnen de universitaire wereld in Begië en binnen de sportwereld aan het opwarmen.
In de volgende maanden (jaren) zal ik hier op mijn blog verslag uitbrengen van de evolutie van mijn onderzoek.
Wordt vervolgd…
