Ervaringen van een kinestherapeut

In een vorige bijdrage heb ik het fenomeen van negatieve controle en antigedrag beschreven.

Een vraag die steeds terugkeert, wanneer we door de bril van een kritische ontwikkelingsbegeleider  - maw van binnenuit - een gedrag naar derden beschrijven, is :  ”Wat kan ik (als ouder/als leerkracht) hier aan doen?” of “Hoe moet ik er mee omgaan?”  (zie vraag leerkracht of mama Constance).

Voor dergelijke vragen is het niet mogelijk om pasklare antwoorden te formuleren. De problematiek is te complex om er kant-en-klare recepten op toe te passen. Mocht het maar zo eenvoudig zijn, genre ‘als je dit zo doet, krijg je zowiezo altijd dat resultaat’… Menselijk gedrag is nu éénmaal geen exacte wetenschap.

En toch proberen we, als kritisch ontwikkelingsbegeleider, deze vraag steeds zo goed mogelijk te beantwoorden. Een poging volgt na de ‘lees meer…’ (Read the article)

Comments(2)

Over negatieve controle en antigedrag…

Deze blog is op verzoek geschreven. C., een meisje dat ik gedurende meer dan een jaar begeleidde in de praktijk, is deze zomer verhuisd naar Zwitserland. Daar waar het in België elk jaar zeer moeilijk was om een geschikte, aangepaste school te vinden voor haar, is ze in Zwitserland terecht gekomen in een school waar ze per 2 leerlingen een begeleider hebben, ideaal om haar mogelijkheden verder te ontwikkelen! Volgens haar begeleiders  van de nieuwe school heeft C. zich goed aangepast aan haar nieuwe omgeving. Ze leert bij, alleen vindt de juf haar soms ‘koppig’: “Ze heeft mogelijkheden, alleen is het echt spijtig dat haar ontwikkeling geremd wordt door haar gebrek aan medewerking.”

C.’s mama vroeg me een blog te schrijven om uit te leggen dat er meer aan de hand is dan ‘koppig zijn’ of ‘niet willen meewerken’, dat het geen kwestie van ‘niet willen’, maar van ‘niet kunnen’ is. Het liefst zou ik, minstens een dag, opleiding geven over dit thema in C.’s nieuwe centrum, om haar leerkracht te helpen haar beter te begrijpen, om te tonen hoe je de fuik van negatieve controle kan ontwijken. Laat deze blog misschien een eerste stap zijn…

Om ‘koppige, eigenzinnige ’kinderen optimaal te kunnen begeleiden is het volgens mij zeer belangrijk om het fenomeen van ‘negatieve controle en antigedrag’ te kennen. Pas dan kan het gedrag van het kind van binnenuit begrepen worden  en kan het kind ‘zijn gelijk krijgen’.

Om meer te weten te komen over negatieve controle en antigedrag, druk op lees meer…

(Read the article)

Comments(2)

Enkele weken geleden heb ik in Parijs mijn onderzoeksproject voorgesteld aan een groep cursisten en therapeuten uit de regio. Ik was er om het tweede seminarie fasciatherapie te  assisteren en Christian Courraud wou van de gelegenheid gebruik maken om me te laten spreken. Het was niet enkel de bedoeling om een inhoud over te brengen (kennis over autisme en de begeleiding ervan), maar daarnaast ook om ‘mijn parcours’ te illustreren: aan de methode begonnen als kinesitherapeut met het oog op het leren van nieuwe technieken, vervolgens deze technieken gaan toepassen in een specifiek werkveld (kinderen en nadien nog meer specifiek autistische kinderen) om tenslotte te reflecteren over en onderzoek te doen naar de resultaten van de behandeling.    

Wanneer ik een voordracht over ‘autisme en het lichaam’ geef, begin ik bijna steeds met te vertellen wat me tot dit onderzoek gebracht heeft, wat mijn motivatie was/is. In deze blog zal ik hier verder op ingaan, om in een volgende post meer te schrijven over mijn aanpak bij autistische kinderen.

Lees meer… (Read the article)

Comments(2)

14 dagen geleden vond ik dit artikel in de krant:

Volgens de auteur van dit artikel heeft dit inbakeren effect omdat de baby enerzijds een gevoel van geborgenheid krijgt (dat hem mogelijks de periode in de buik van de mama doet herinneren), anderzijds doordat hij zichzelf niet kan wakker maken met wilde armbewegingen.

Volgens mij is er meer dan dat. Lees meer hieronder… (Read the article)

Comments(0)

Aan het begin van het nieuwe schooljaar organiseert het Revalidatiecentrum voor kinderen met leer- en

gedragsmoeilijkheden, waar ik tewerkgesteld ben (in Molenbeek, hartje Brussel), een studiedag voor de therapeuten.

Doel is enerzijds om, van binnenuit, de therapeuten zelf aan het woord te laten over hun werk en onderzoek en van mekaar te leren, anderzijds om eens goed door te kunnen discussiëren over thema’s, waar tijdens het schooljaar spijtig genoeg weinig tijd voor is.

Het therapeutisch team (+/- 30 personen) bestaat heel wat logopedisten, enkele ergotherapeuten, sociaal assistenten, pedagogen, psychologen, een zeer ervaren neuropsychologe en wordt geleid door Dr. Naulaerts, neuropsychiater en medisch directeur, en Jorn Jehaes, directeur. (Read the article)

Comments(0)