Ervaringen van een kinestherapeut

Regelmatig krijg ik de vraag of ik weet wie mijn blog leest en hoeveel interesse er voor is. Nu het net een jaar geleden is dat mijn eerste blog verscheen, vind ik het opportuun om een overzichtje te maken. Een blog vol cijfertjes, dus…

In het Nederlands schreef ik 44 posts. Bij aanvang hoopte ik 1 artikel per week te kunnen schrijven, wat dus niet gelukt is. Zeker de voorbije 2 maanden heb ik het zo druk gehad dat er maar weinig tijd overschoot om aan inhoudelijke artikels te werken. Ik hoop tijdens de komende vakantiemaanden de schade wat in te kunnen halen.

Via de homepage van de site is het mogelijk je op mijn blog te abonneren door je emailadres achter te laten. Zodoende krijg je elk nieuw bericht toegestuurd. 48 lezers tekenden hier op in. Zelf kan ik niet zien wie ze zijn, maar uit sommige reacties kan ik het wel opmaken. Verder werd mijn blog het afgelopen jaar 5705 maal aangeklikt door 3088  verschillende lezers (of gemiddeld 16 maal per dag). Ze bezochten gemiddeld 3 pagina’s per bezoek (totaal: 17210 paginabezoeken) en bleven 2 minuten 49 seconden op de site. (Read the article)

Comments(2)

Afgelopen week heb ik het tweede seminarie van de Fasciatherapie-opleiding in Parijs gevolgd. Het seminarie werd geleid door Christian Courraud en Nadine Quéré, 2 pioniers van de methode. Nadine vertelde in de cursus bijvoorbeeld dat ze er vanaf de afsplitsing van de osteopathie reeds bij was. Ik denk dat ze in de eerste opleiding Fasciatherapie moet gezeten hebben, begin van de jaren ’80.

Het is nu het derde jaar op rij dat ik in België de 1^e 2 seminaries van de Fascia-opleiding leid. Ik had nood te kijken hoe Christian Courraud, de verantwoordelijke van de Fasciatherapie-Somatologie school in Frankrijk, het aanpakt om kinesitherapeuten de basisbeginselen van de Fasciatherapie aan te leren. Hoewel ik me regelmatig bijschool door oa aan de Universiteit in Portugal samen te werken met Danis Bois, door seminaries voor de lesgevers  en post-graduate seminaries te volgen,  en ik hierdoor de ontwikkeling van de methode tracht bij te benen, is de vraagstelling, het vertrekpunt, van zo een ‘beginners-seminarie’ verschillend: het gaat niet over een verdere uitdieping van de concepten van de methode of het ‘meten’ van effecten van de Fasciatherapie MDB, wel om kinesitherapeuten te leren werken met die concepten. (Read the article)

Comments(0)

Toen we enkele maanden geleden met Michelle op bezoek gingen bij Prof. Hendrickx, legde hij in zijn probleemanalyse al nadruk op het belang van het pre-operatief  oefenen met haar voetje. Deze beelden werden ongeveer 6 maanden voor de operatie gemaakt. 

Ik gebruikte reeds eerder stukken van dit onderzoek in deze post. In het filmpje lokt Prof. Hendrickx het grijpreflex van de voet uit. Zoals eerder beschreven is het belangrijk dat in aanleg aanwezige reflexen (neuromotoriek), op de meest optimale manier in gebruik genomen worden, eigen gemaakt worden (sensomotoriek). Dit ‘sensomotoriseren’ gebeurt door het reflex regelmatig en zuiver uit te lokken, waardoor de toegang ertoe gemakkelijk gevonden wordt. Nadien kan het uitgelokte bewegingspatroon ook in een doelgerichte handeling (psychomotoriek) ingeschreven worden. (Read the article)

Comments(0)

Fasciatherapie heeft enkele zeer belangrijke troeven om pre- en postoperatief te behandelen.  

Mijn inziens wordt er vanuit het medische corps  te weinig pre- en te laat postoperatieve behandeling voorgeschreven. Postoperatief start de behandeling klassiek pas wanneer de revalidatie aangevat kan worden: wanneer gewrichten opnieuw gemobiliseerd mogen worden, wanneer er spieren moeten versterkt worden of bijvoorbeeld wanneer er gangrevalidatie nodig is. Hier gaat kostbare tijd verloren. Onmiddellijk na de operatie kan de fasciatherapeut al belangrijke handelingen stellen waardoor het genezingsproces na de ingreep versneld wordt en de daarop volgende revalidatie in de meest optimale omstandigheden zou kunnen verlopen. Er dient dus niet gewacht te worden tot het lidmaat uit het gips is, tot er mag bewogen worden of tot de geopereerde zone belast mag worden. 

Preoperatief wordt er nog minder behandeld. En toch kan een gerichte aanpak ook hier belangrijke effecten veroorzaken.  Het is de bedoeling om het lichaam in de best mogelijke condities op de operatietafel te krijgen: het vrijmaken van fascia’s, vrijmaken van de grote bloedcirculatie, werken op microcirculatie bereiden de ‘consistentie’ van het lichaam voor… Daarnaast kan het optimaliseren van het bewegingspatroon, van het bewustzijn van de beweging ook het verdere revalidatieproces voorbereiden en de revalidatieperiode tot een minimum herleiden. 

Laat me dit illustreren aan de hand van een praktisch voorbeeld. Het is gemakkelijk als je thuis je eigen didactisch materiaal hebt rondlopen kruipen. 

In de blog ‘Over het belang van kruipen’ schreef ik dat we hoopten dat Michelle ‘echt’ zou kruipen voor 23 oktober. Die dag werd ze namelijk geopereerd aan haar linkervoetje: moeder natuur heeft haar ‘gezegend’ met 11 teentjes (en middenvoetbeentjes). Omdat haar linkervoet op termijn minstens 5 cm breder zou worden dan de rechter en bijgevolg het dragen van prinsessenschoenen in gedrang zou komen, hebben we beslist om de ‘reservestukken’ chirurgisch te laten verwijderen. (Read the article)

Comments(0)

Bij het starten van deze blog had ik mezelf voorgenomen om bijna uitsluitend “professionele” berichten te posten ; niet te veel mijn eigen mening uitdrukken, niet te veel reageren op de actualiteit, niet verwijzen naar andere sites die op hun beurt verwijzen naar andere sites, die dan ook weer … ; gewoon inhoudelijk sterke artikels maken…

Vandaag ga ik er een uitzondering op maken. Ik kreeg dit filmpje onlangs doorgestuurd via een vriend. Omdat het me erg heeft geraakt, heb ik, na rijp beraad, beslist het toch te delen via deze blog.

Het verhaal van Team Hoyt heeft raakpunten met mijn leefwereld en heeft me daardoor, abtsractie makend van de “Hollywood-vormgeving” aangegrepen. (Read the article)

Comments(1)

De voorbije jaren kwam ik steeds minder toe aan sporten. Dat kon je niet enkel zien (mijn contouren vervaagden, niet enkel subjectief), maar ik voelde vooral ook zelf dat mijn conditie achteruit ging. Daarenboven was het frustrerend dat, als ik dan toch eens tijd uittrok om te sporten, ik steeds presteerde onder het niveau dat ik zou kunnen halen.
Gezien ik in Lissabon op dit ogenblik tussen 2 projecten in zit (en dus wat meer tijd zou moeten hebben), heb ik mezelf een doel gesteld : de marathon van New York uitlopen op 2 november.

Van vrienden van de surfclub in Zeebrugge had ik veel positiefs gehoord van de kwart triatlon van Brugge. Het leek me dan ook een leuke afwisseling en een goede training in aanloop naar New York. In een ver verleden heb ik nog competitie gezwommen, af en toe rijd ik op de mountainbike en ik heb toch al wat looptraining achter de rug, dus ik ging er van uit dat het we zou lukken. (Read the article)

Comments(2)