Ervaringen van een kinestherapeut

In de groep van lesgevers/onderzoekers van Danis Bois heeft elkeen zijn specialisme en daaraan gekoppeld onderzoeksdomein. Paul Sercu, hoofddocent van het ECF en al meer dan 25 jaar samenwerkend met Danis, is binnen de methode gekend voor het behandelen van de rug. Hij voert een  doctoraatsonderzoek rond aspecifieke rugklachten, die 90% van al de rugklachten uitmaken.

Eind vorig jaar deelde hij zijn kennis en ervaring met de postgraduate groep. Na de basisopleiding fasciatherapie, die 4 jaren duurt, komen de afgestudeerden terecht in deze postgraduate opleiding om bijgeschoold te blijven. Gezien de methode nog steeds evolueert, is het belangrijk dat de fasciatherapeuten uit het werkveld mee zijn met de laatste ontwikkelingen. Er waren 75 aanwezigen op het geslaagde seminarie.

In de aanloop naar het seminarie heeft Paul de specifieke rugschool MDB uitgeschreven en heeft hij een oefenboekje gemaakt, dat kan meegegeven worden aan de patiënten. In het boekje kan de patiënt de geoefende bewegingen zien aan de hand van foto’s, kan hij nota’s nemen tijdens de sessie en eveneens zijn evolutie bijhouden. Het boekje zit nu in een experimentele fase waarin elke therapeut opmerkingen kan geven om het geheel te perfectioneren. Nadien vertrekt het naar de drukker.

Voor foto’s en meer info over de sensoriële rugschool, druk op lees meer…

(Read the article)

Comments(0)

Sinds enkele weken heb ik een jonge vrouw in behandeling met de ‘ziekte van Bechterew’. Gezien ik de tijd die we samen doorbrengen zo efficiënt mogelijk wil doorbrengen (door te behandelen), heb ik onvoldoende tijd genomen om meer achtergrond te geven bij de behandeling. Ik had haar beloofd de achtergrond van de behandeling in grote lijnen op mijn blog te posten. Zodoende is het niet enkel interessant voor haar, maar kan deze tekst eventueel ook dienen voor andere therapeuten (om ideeën op te doen) en hun patiënten.

 Wat deze aandoening in detail inhoudt, vind je op veel andere plaatsen op het internet wel terug. Hier wil ik vooral een andere visie op de pathologie en de concrete ‘fasciatherapeutische’ aanpak in de praktijk beschrijven. Laat het er ons voorlopig bij houden dat de ziekte van Bechterew een reumatische aandoening is, die voornamelijk de gewrichten van de wervelkolom aantast. In bijna alle gevallen zijn er acute ontstekingsfazen, gevolgd door intermittente fazen van rust/herstel. Een ontstekingsfase heeft meestal structurele veranderingen van het gewricht tot gevolg, waardoor de mobiliteit van het gewricht telkens vermindert en de wervelkolom  verstijft.  De patiënt komt dan in een vicieuze cirkel terecht waarbij er door de voortdurend afnemende mobiliteit meer ontstekingen ontstaan, die op hun beurt de mobiliteit weer beperken. (Read the article)

Comments(1)

In de vorige 2 berichten, toonde ik aan de hand van filmpjes een mogelijke sensoriële revalidatie bij een sporter. De basisbeweging speelde hierbij een belangrijke rol.

Een basisbeweging is, zoals de naam het aangeeft, een onderdeel, één van de bouwstenen, van elke functionele beweging. Concreet maakt een tennisser in elke ’slag’ gebruik van de intentionele beweging naar voren bij het naar de bal toe bewegen en het verplaatsen van het gewicht ‘tegen’ de bal tijdens de slag. Het is dus belangrijk om deze basisbeweging in te bedden in de sportspecifieke beweging.

Om de link te leggen naar de sportspecifieke beweging is samenwerking met de trainer noodzakelijk. Hij kent als geen ander het bewegingspatroon waar naartoe moet gewerkt worden. De fasciatherapeut van zijn kant, kent als geen ander de fysiologie van de beweging en het lichaam van de sporter die hij begeleidt. Hij zorgt er voor dat de beweging zo economisch, fysiologisch mogelijk wordt uitgevoerd, met de juiste coördinatie tussen al de segmenten van het lichaam, met de juiste tonus, ontspanning, vloeiendheid… Zo wordt de belasting verdeeld over een maximaal aantal segmenten en worden overbelasting en kwetsuren op termijn voorkomen.

In het geval van Joseph (tennis) kende ik nog voldoende techniek van het benenspel om hem te begeleiden (hoewel, bedankt voor de tips, Joseph!).  

(Read the article)

Comments(0)

In een vorig bericht stelde ik jullie Joseph en zijn enkelletsel voor en toonde ik jullie beelden van de eerste sessie in stand, waarin we voornamelijk met de basisbeweging voor/achter werkten. De beelden van deze blog maakte ik tijdens de volgende sessie, een kleine week later.

Ik had Joseph gevraagd om tussendoor thuis te oefenen. We hebben die oefeningen als opwarming, voordat we nieuwe aanvatten, samen nog eens doorlopen.  

Als je ziet binnen welke korte termijn (2 minuten) en in welke mate de stabiliteit vergroot bij het uitvoeren van deze oefeningen, pleit ik er voor om dit type van oefeningen op te nemen in de opwarming van de atleet. Niet enkel de spieren en de hartslagfrequentie dienen mijns inziens opgewarmd worden, ook het opwarmen van het bewegingsgevoel zou een substantieel deel moeten worden van de opwarming. (Read the article)

Comments(0)

Ik werk graag met sporters in het algemeen, met tennissers in het bijzonder. Ik heb in het stenen tijdperk zelf nog veel tennis gespeeld en heb veel van de rug-, schouder-, elleboog-, pols-, bekken-, knie- en enkelletsels zelf aan den lijve ondervonden. Ik weet ook hoe en waar heel het lichaam pijn doet na een zware wedstrijd.

Ik ben dan ook altijd blij als er een tennisser in de praktijk komt. In een niet zo ver verleden was ik als kinesitherapeut verbonden aan het Belgische Fedcup-team. Een periode waar ik met veel plezier op terugkijk…

Joseph is een tennis-topper in wording. Net voor zijn blessure speelde hij in de top 25 van Europa (in zijn leeftijdscategorie). In de laatste voetbalwedstrijd van het seizoen werd hij in de voorlaatste minuut getackeld langs achteren, met een fractuur van het onderbeen (tibia) als gevolg. Gezien de groeischijf geraakt was, moest hij geopereerd worden. Nadien volgden 5 weken gips en krukken…

(Read the article)

Comments(1)