Ervaringen van een kinestherapeut

In de vorige 2 berichten, toonde ik aan de hand van filmpjes een mogelijke sensoriële revalidatie bij een sporter. De basisbeweging speelde hierbij een belangrijke rol.

Een basisbeweging is, zoals de naam het aangeeft, een onderdeel, één van de bouwstenen, van elke functionele beweging. Concreet maakt een tennisser in elke ’slag’ gebruik van de intentionele beweging naar voren bij het naar de bal toe bewegen en het verplaatsen van het gewicht ‘tegen’ de bal tijdens de slag. Het is dus belangrijk om deze basisbeweging in te bedden in de sportspecifieke beweging.

Om de link te leggen naar de sportspecifieke beweging is samenwerking met de trainer noodzakelijk. Hij kent als geen ander het bewegingspatroon waar naartoe moet gewerkt worden. De fasciatherapeut van zijn kant, kent als geen ander de fysiologie van de beweging en het lichaam van de sporter die hij begeleidt. Hij zorgt er voor dat de beweging zo economisch, fysiologisch mogelijk wordt uitgevoerd, met de juiste coördinatie tussen al de segmenten van het lichaam, met de juiste tonus, ontspanning, vloeiendheid… Zo wordt de belasting verdeeld over een maximaal aantal segmenten en worden overbelasting en kwetsuren op termijn voorkomen.

In het geval van Joseph (tennis) kende ik nog voldoende techniek van het benenspel om hem te begeleiden (hoewel, bedankt voor de tips, Joseph!).  

(Read the article)

Comments(0)

In een vorig bericht stelde ik jullie Joseph en zijn enkelletsel voor en toonde ik jullie beelden van de eerste sessie in stand, waarin we voornamelijk met de basisbeweging voor/achter werkten. De beelden van deze blog maakte ik tijdens de volgende sessie, een kleine week later.

Ik had Joseph gevraagd om tussendoor thuis te oefenen. We hebben die oefeningen als opwarming, voordat we nieuwe aanvatten, samen nog eens doorlopen.  

Als je ziet binnen welke korte termijn (2 minuten) en in welke mate de stabiliteit vergroot bij het uitvoeren van deze oefeningen, pleit ik er voor om dit type van oefeningen op te nemen in de opwarming van de atleet. Niet enkel de spieren en de hartslagfrequentie dienen mijns inziens opgewarmd worden, ook het opwarmen van het bewegingsgevoel zou een substantieel deel moeten worden van de opwarming. (Read the article)

Comments(0)

Ik werk graag met sporters in het algemeen, met tennissers in het bijzonder. Ik heb in het stenen tijdperk zelf nog veel tennis gespeeld en heb veel van de rug-, schouder-, elleboog-, pols-, bekken-, knie- en enkelletsels zelf aan den lijve ondervonden. Ik weet ook hoe en waar heel het lichaam pijn doet na een zware wedstrijd.

Ik ben dan ook altijd blij als er een tennisser in de praktijk komt. In een niet zo ver verleden was ik als kinesitherapeut verbonden aan het Belgische Fedcup-team. Een periode waar ik met veel plezier op terugkijk…

Joseph is een tennis-topper in wording. Net voor zijn blessure speelde hij in de top 25 van Europa (in zijn leeftijdscategorie). In de laatste voetbalwedstrijd van het seizoen werd hij in de voorlaatste minuut getackeld langs achteren, met een fractuur van het onderbeen (tibia) als gevolg. Gezien de groeischijf geraakt was, moest hij geopereerd worden. Nadien volgden 5 weken gips en krukken…

(Read the article)

Comments(1)

Na enkele blogs op een rij over de Fasciatherapie, werd het tijd om iets te schrijven over de “Kritische Ontwikkelingsbegeleiding volgens Hendrickx”.

In deze eerste blog had ik veel kunnen schrijven over Prof. Hendrickx zelf, over de methode Hendrickx, over de structuur van de opleiding, maar ik verkies het woord aan Prof. Hendrickx zelf te laten. Zo kunnen jullie kennis maken met wat een belangrijk personage zal worden van deze blog. Ik beschouw Prof. Hendrickx, net als Prof. Dr. Bois, als mijn ‘geestelijk vader’. Beiden hebben ze me op professioneel (en deels op menselijk vlak) gevormd tot wie ik nu ben, tot wat ik nu weet, wat ik nu kan.

In verdere posts zal ik wel ingaan op theoretische en praktische aspecten van de methode, alsook specifiek op het behandelen van baby’tjes.

De opnames zijn gemaakt tijdens de probleemanalyse van mijn dochtertje Michelle. Ze was toen net 4 maanden oud. Ann en ik hechtten veel belang aan dit onderzoek. Niet dat er een probleem was/is met Michelle, maar bij het begeleiden van baby’s streven we naar ‘optimale ontwikkeling’. Zelfs al is er geen (zichtbaar) probleem met de baby, is het toch belangrijk om na te gaan in welke mate het lichaam van de baby al (axiaal) gestructureerd is en hoe (en in welke mate) het zijn lichaam in gebruik genomen heeft.

(Read the article)

Comments(1)